Mikið var ólýsanlega gott að koma heim í morgun!
Ferðin heim gekk mjög vel en þetta var nokkuð stífur dagur. Við vorum komin í mjög góðum tíma til San Fransisco sem þýddi að við þurftum að bíða þar nokkra klukkutíma. Við áttum flug til Minneapolis kl. 12:19 sem gaf okkur klukkutíma og 20 mínútur til að komast á milli terminala og tékka okkur inn hjá Icelandair. Ég er að eðlisfari skipulagður og mér finnst afleidd þegar tímaáætlanir standast ekki. Þar sem ég er mjög ferðavanur fannst mér þessi tími í Minneapolis frekar lítill og leist því ekki vel á þegar NWA tilkynnti fyrst um 30 mín seinkunn og síðar um aðrar 15 mín seinkunn. Kata mín er svo yndislega afslöppuð og sagði að hún væri alveg fullviss um að Guð myndi kippa í þá strengi sem á þyrfti að halda. Og það gerði hann. Þegar við komum um borð var okkur tilkynnt að vegna mikils meðvinds myndum við lenda á áætluðum lendingartíma þrátt fyrir þá seinkun sem orðið hafði. Þegar við svo komum til Minneapolis hlupum við í orðsins fyllstu merkingu eftir Terminal 1 til að komast í lestina sem tók okkur að Terminal H. Þar hlupum við síðan að innritunarborði Icelandair og komust þá að því að búið var að loka innrituninni í flugið okkar. Hins vegar hafði NWA tilkynnt Icelandair um seinkunn á sínu flugi að þeir væru með 2 farþega sem ættu tengiflug til KEF. Við vorum því spurð hvort við værum að koma úr flugi NWA 360 frá SanFran og þegar við játuðum því fengum við okkar "Boarding Pass" og þá var bara eftir að hraða sér í gegnum öryggiseftirlitið og út í vél.
Mikið vorum við innilega fegin þegar við gengum um borð í vél Flugleiða því að það verður að segjast að það er mjög gott að ferðast með því ágæta flugfélagi. Og svo kom bóuns dagsins !!! Um það bil sem við vorum að koma okkur fyrir í sætunum okkar framarlega í vélinni sáum við fallegt andlit Þórunnar vinkonu okkar - flugfreyju hjá Icelandair - þar sem hún stóð aftar í vélinni og leiðbeindi fólki til sæta sinna. Mikið var gaman að hitta Þórunni, sem dekraði við okkur til hægri og vinstri á leiðinni heim og með umhyggju sinni mynnti okkur á hvað Guð hefur blessaði okkur með mikið af yndislegu fólki sem okkur þykir vænt um!
Þegar við komum til Keflavíkur beið síðan forstjóra bíll Kidda og Ástu í stæði I2, en þau eru nýfarin í sumarhúsið sitt á Spáni og við vorum búin að plana það þannig að þau færu á bílum til KEF og ég myndi síðan sækja þau þegar þau kæmu heim. Bæði pabbi og Palli vinur okkar - sem sóttu okkur til Selfoss og keyrði okkur út á völl á leiðnni út - voru búnir að bjóðast til að sækja okkur en það er heilmikið mál fyrir fólk úr borginni að sækja okkur suðureftir og koma okkar heim á sveitasetrið þannig að við ákváðum að gera þetta svona.
Heima biðu síðan allir ungarnir okkar og Hrund frænka og Eyþór færndi og það var eins og sagði í upphafi pistilsins yndislegra en orð fá lýst að komast heim! Heima er BEST!!!
Vá takk fyrir síðast kæri frændi, þetta var magnað!
Gaman að prófa e-ð nýtt:)
Hlakka bara til að mæta í næsta partý til ykkar...
-Hrund
Posted by: Hrund frænka:) | August 11, 2008 at 01:34 PM