Theodor Birgisson

Kærkominn frídagur

Það er  engum ofsögum sagt að það hafi verið frekar þéttskipuð dagskrá hjá mér frá því að ég kom heim frá USA um daginn.  Þar blandast saman  annríki í  minni launuðu vinnu og krefjandi verkefni í kirkjunni okkar. Þar er vetrarstarfið að fara í gang á morgun með samkomu kl. 14:00, en það er fyrsta sunnudagssamkoman okkar. Í framtíðinni verðum við því bæði með samkomur á miðvikudögum kl. 20:00 og á sunnudögum kl. 14:00. Barnastarfið verður á sunnudögum og það hefst á morgun. Það gerist ekki neitt af sjálfu sér og því hefur það tekið talsverðan tíma að koma þessu öllu heim og saman. Mozaik nýtur þess að þar er gríðarlega margt hæfileikafólk sem hefur unnið þrekvirki á síðustu dögum við undirbúining vetrarstarfsins.

Í dag var sem sagt fyrsti alvöru frídagurinn síðan við komum heim. Við nutum þess að sofa út og hvíla okkur. síðan voru við svo heppinn að Kiddi og Ásta komu í kaffi til okkar og Erla og Erling litu líka við. Það eru svo mikil forréttindi að eiga systkini sem eru vinir mans og það var mjög  gaman að sitja og spjalla við þessa góðu vini.

Ég ætla það sem eftir lifir kvölds að njóta þess að sitja í faðmi fjölskyldunnar og njóta augnabliksins. Ekki ólíklegt að ég reyni líka að hjálpa fólkinu mínu að glíma við þessar kaloríur sem er hér á borðum. Það væri ekki sanngjarnt af mér að láta þau sitja ein uppi með alla þessa vinnu. Enda er ég ekki frá því að ég hafi grenst í morgun.....

Njótið lífsins vinir - það er Guðs gjöf til okkar!

Mér tókst...

...að vakna á réttum tíma og drífa mig í vinnuna í dag. Ég er svo lánsamur að fá að vinna vinnu sem mér þykir skemmtileg þó að ég vildi frekar vera í fullu starfi sem prestur. Verkefnin voru mörg og krefjandi enda tekur alltaf smá tíma að koma "vélinni í gang" eftir frí. En allir tóku mér vel og það var gaman að hitta vinnufélagana aftur enda er ég umvafinn frábærum vinnufélögum.

Barnastarfið  í kirkjunni okkar er að byrja á næstu dögum og við erum einnig að byrja samkomur á sunnudögum og verður sú fyrsta  þann 24. ágúst, en allar nánari upplýsingar um það eru á síðunni okkar www.mozaik.is

Kirkjan hefur verið í góðum og stöðugum vexti og það hefur verið mjög gaman að vinna með þeim frábæru einstaklingum sem þar taka þátt. Við munum halda áfram með miðvikudagssamkomurnar þó að sunnudagarnir bætast við. Á föstudaginn verður við með namskeið fyrir þá sem ætla að vinna með okkur í barnastarfi kirkjunnar og þar ætlum við að miðla því sem við lærðum í USA um daginn. Þó að námskeiðið sé ætlað fyrir barnastarfsfólk er það í raun mjög gott fyrir alla foreldra og afa og ömmur. Þeir sem vilja kynna sér málið betur er velkomið að senda mér póst á theodor@mozaik.is

Njótið lífsins vinir - það er Guðs gjöf til okkar.

Vinnan kallar...

...ég er bara ekki að hlusta á hana! Nei ég segi bara svona.

Ég fór snemma að sofa í gær, það er að segja snemma í morgun. Birgir Steinn sonur okkar fyllti árið í gær og það komu nokkrir vinir í kaffi í gærkvöldi. Partýið endaði á mikilli úthellingu Heilags Anda og við vorum langt fram á nótt að biðja, lofa Guð og tala vilja Guðs inn í líf hvers annars. Þetta var algerlega magnað! Birgir Steinn sagði að hann hefði aldrei átt yndislegra afmælispartý. Reyndar var þetta ekki hin eiginlega afmælisveisla - bara svona forréttur!

Ég stillti vekjarann samviskusamlega og tók svo að mér að slökkva á honum við fyrsta hanagal í morgun. Þegar ég loksins raknaði úr rotinu var klukkan orðin 12:23 og mér var verulega brugðið. Ég held að ég hafi síðast sofið yfir mig á seinnihluta síðustu aldar. Ég tók því yfirvegaða ákvörðun og lengdi sumarfríiið mitt um einn dag og var heima allan daginn með fólkinu mínu. Það var yndislegt. Ég vinn þannig að vinnu að ég gat líka gripið í nokkur verkefni inná milli. Á morgun mun vinnan kalla aftur og þá hef ég ákveðið að hlýða kallinu.

Njótið lífsins vinir og alls þess sem Guð á fyrir okkur!

Heima er best!

Mikið var ólýsanlega gott að koma heim í morgun!

Ferðin heim gekk mjög vel en þetta var nokkuð stífur dagur. Við vorum komin í mjög góðum tíma til San Fransisco sem þýddi að við þurftum að bíða þar nokkra klukkutíma. Við áttum flug til Minneapolis kl. 12:19 sem gaf okkur klukkutíma og 20 mínútur til að komast á milli terminala og tékka okkur inn hjá Icelandair. Ég er að eðlisfari skipulagður og mér finnst afleidd þegar tímaáætlanir standast ekki. Þar sem ég er mjög ferðavanur fannst mér þessi tími í Minneapolis frekar lítill og leist því ekki vel á þegar NWA tilkynnti fyrst um 30 mín seinkunn og síðar um aðrar 15 mín seinkunn. Kata mín er svo yndislega afslöppuð og sagði að hún væri alveg fullviss um að Guð myndi kippa í þá strengi sem á þyrfti að halda. Og það gerði hann. Þegar við komum um borð var okkur tilkynnt að vegna mikils meðvinds myndum við lenda á áætluðum lendingartíma þrátt fyrir þá seinkun sem orðið hafði. Þegar við svo komum til Minneapolis hlupum við í orðsins fyllstu merkingu eftir Terminal 1 til að komast í lestina sem tók okkur að Terminal H. Þar hlupum við síðan að innritunarborði Icelandair og komust þá að því að búið var að loka innrituninni í flugið okkar. Hins vegar hafði NWA tilkynnt Icelandair um seinkunn á sínu flugi að þeir væru með 2 farþega sem ættu tengiflug til KEF. Við vorum því spurð hvort við værum að koma úr flugi NWA 360 frá SanFran og þegar við játuðum því fengum við okkar "Boarding Pass" og þá var bara eftir að hraða sér í gegnum öryggiseftirlitið og út í vél.

Mikið vorum við innilega fegin þegar við gengum um borð í vél Flugleiða því að það verður að segjast að það er mjög gott að ferðast með því ágæta flugfélagi. Og svo kom bóuns dagsins !!! Um það bil sem við vorum að koma okkur fyrir í sætunum okkar framarlega í vélinni sáum við fallegt andlit Þórunnar vinkonu okkar - flugfreyju hjá Icelandair - þar sem hún stóð aftar í vélinni og leiðbeindi fólki til sæta sinna. Mikið var gaman að hitta Þórunni, sem dekraði við okkur til hægri og vinstri á leiðinni heim og með umhyggju sinni mynnti okkur á hvað Guð hefur blessaði okkur með mikið af yndislegu fólki sem okkur þykir vænt um!

Þegar við komum til Keflavíkur beið síðan forstjóra bíll Kidda og Ástu í stæði I2, en þau eru nýfarin í sumarhúsið sitt á Spáni og við vorum búin að plana það þannig að þau færu á bílum til KEF og ég myndi síðan sækja þau þegar þau kæmu heim. Bæði pabbi og Palli vinur okkar - sem sóttu okkur til Selfoss og keyrði okkur út á völl á leiðnni út - voru búnir að bjóðast til að sækja okkur en það er heilmikið mál fyrir fólk úr borginni að sækja okkur suðureftir og koma okkar heim á sveitasetrið þannig að við ákváðum að gera þetta svona.

Heima biðu síðan allir ungarnir okkar og Hrund frænka og Eyþór færndi og það var eins og sagði í upphafi pistilsins yndislegra en orð fá lýst að komast heim! Heima er BEST!!!

Heimferð

Besti  hluti hverrar ferðar er að koma heim aftr. Sérstaklega þegar heima bíður yndisleg fjölskylda og dýrmætir vinir sem yndislegt er að eiga samfélag við. Framundan hjá okkur Kötu minni er strangur ferðadagur sem mun á endanum skila okkur heim á sveitasetrið okkar á sunnudagsmorgun.

Klukkan er núna 00:03 á laugardagsmorgni í Californíu og við keyrum af stað eftir rétta 4 tíma. það verður því ekki svefnsamt í nótt. Við byrjum á að keyra í 4 tíma suður til San Fransisco og þaðan fljúgum við til Minneapolis og síðan áfram til Keflavíkur.

Tíminn hér vestra hefur verið frábær í alla staði en við erum hins vegar eftirvæntingarfull að komast heim. Eftir allt þá er gamla máltækið "heima er best" hverju orði sannara.

Njótið lífsins vinir og allra þeirra ævintýra sem lífið bíður uppá.

Náðugir dagar!

Það er engum ofsögum sagt að undanfarnir dagar hafi verið verulega náðugir hjá okkur Kötu minni. Við höfum ekki gert annað síðan við komum hingað til Redding en að hvíla okkur, borða góðan mat, liggja í sólinni og njóta þess að vera til. Við höfum ekki átt svona gott frí síðan við sigldum um Miðjararhafið með góðum vinum fyrir réttum 4 árum síðan.

Við slógum persónulegt met í gær! Við höfum verið gift í 21 ár síðan í janúar. Bíóferðir eru verulega sjaldgjæfar hjá okkur en við eigum það þó til að skella okkur á góða bóímynd ef okkur dettur það  í hug. Í gær fórum við í bío hér í Ameríkunni, og það væri svo sem ekki í frásögur færandi ef ekki væri tiltölulega stutt síðan við fórum í bío síðast. Við fórum nefnilega líka í bíó í fyrrakvöld!!! Tvær bíóferðir í sömu vikunni er sem sagt nýtt persónulegt met. Við höfum ekki einu sinni náð að fara tvisvar á ársfjórðungi hingað til.

Í dag fórum við svo eins og hinir unglingarnir í vatnsskemmtigarð hér í Redding. Mjög gaman!!! Það verður enginn bíóferð í kvöld. Stefnan er tekin á rómantískan Ítalskan veitingastað þar sem við ætlum að sitja yfir góðum mat eins lengi og við nennum og njóta þess að vera ung og ástfangin.

Gerið eins og ég vinir og njótið lífsins!