Theodor Birgisson

Vinstri græn

Það líður að kosningum og fólk þarf að fara að gera upp við sig hverjum það treystir til að stjórna landinu. Stjórnmálamenn keppast við að vinna hylli kjósenda og útskýra af hverju við ættum að kjósa þá. Undanfarið hafa Vinstri græn auðveldað mér mjög þá einörðu ákvörðun að kjósa ekki þann flokk.

Í gær var Ögmundur í fréttum að kynna átak til að eyða fátækt á Íslandi. Sagði hann að það myndi kosta um 12 milljarða. Ég er að sjálfsögðu sammála Ögmundi um nauðsyn þess að eyða fátækt en það er undarlegt að sá flokkur sem leggur jafn ríka áherslu á það verkefni skuli á sama tíma markvisst auka fátækt á Íslandi með því að lofa að stöðva mikilvægustu atvinnuuppbyggingu landsins. Það má að þeirra mati ekki nýta auðlyndir landsins í annað en að sýna ferðamönnum fjallagrös og hundasúrur og selja þeim síðan grænmetisrétti uppá örævum. 

Það er til skammar fyrir land og þjóð að hér skuli finnast fætækt. En það er ekki lausn á þeim vanda að stöðva atvinnuuppbyggingu þjóðarinnar. Við eigum að nýta auðlyndir okkar og ein aðferð við það þarf ekki að hindra að aðrar aðferðir séu notaðar.

Ég er alla vega alveg handviss um að ég mun ekki kjósa Vinstri græn! 

Upphaf og endir

Allt hefur sitt upphaf og sinn endir. Í gær lauk "glæstum" stjórnmálaferli mínum innan Framsóknarflokksins. Það eru nokkrir mánuðir síðan ég ákvað að láta af störfum fyrir flokkinn í kringum borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ástæðurnar eru nokkrar, en sú sem vegur sennilega þyngst er að ég hef ekki trú á að forysta flokksins hafi bolmagn til að breyta því sem breyta þarf. Ég er afar lítið hrifin af Birni Inga og einnig fynnst mér formaður flokksins tala í tvær áttir varðandi stefnu sína í Evrópumálum. Þá fannst mér það alveg galið að fela Alfreð Þorsteinssyni að stýra byggingu nýja sjúkrahússins. Þegar ég tók þá ákvörðun að ganga til liðs við Framskókn vorið 2003 var það fyrir tilstuðlan góðra manna sem störfuðu og starfa í forystu flokksins. Ég var beðin að snúast á sveig með þeim til að framkalla ákveðnar breytingar og ég hafði sjálfur trú á að þetta gæti gengið eftir. Hver sem ástæðan er hefur þessi áætlun ekki gengið eftir og því meira sem ég gref inní þennan heim finn ég hvað mig langar lítið að fást við þetta verkefni. Ég vil frekar nýta getu mína og krafta til að efla kirkju Jesú Krists á Íslandi. Það verkefni á hug minn allan. Ég kveð pólitíska þátttöku mína án eftirsjáar. Mig hafði lengi lengað að starfa í stjórnmálaum og útiloka ekki frekari þátttöku mína á seinni stigum. Ég efast um að ég nenni að segja mig úr Framsóknarflokknum. Þegar ég gekk til liðs við flokkinn sagði ég mig úr Sjálfstæðisflokknum en er nú samt skráður þar enn. Það virðist vera ómögulegt að skrá sig úr stjórnmálaflokkum á Íslandi svo að ég geri ekki ráð fyrir að eyða tíma og orku í það.  Í vor ætla ég samt að kjósa minn gamla flokk og treysti því að Vilhjálmur Þ. verði næsti borgarstjóri Reykvíkinga.

Hvað finnst þér?

Nú bið ég um viðbrögð lesenda minna.

Ég heyrði í morgun í fréttum viðtal við einhvern góðan mann sem sagði að Ísland án hersetu væri í stórkostlegri árásarhættu frá ýmsum brjálæðingum í heiminum. Ég hugsaði með mér að ég væri þessu algerlega ósammála. Ég held - þó að ég sé einn þeirra sem er óhress með að herinn sé að fara - að við séum í meiri hættu með því að hafa hér burðarlitla stöð frá óvinsælasta her í heimi. Mig langar mjög að heyra álit þitt á þessu efni og hvet þig því til að tjá þig um málið hér á síðunni.

Takk fyrir þátttökuna.

Kommonisti eða kapítalísti?

Ég hef alltaf talið mig hægri sinnaðann miðjumann. Hef stundum sagt að meiri jafnaðarmann en mig sé erfitt að finna þar sem ég á 4 börn og skipting á milli kynja er 50/50. Þau ár sem ég starfaði sem prestur gaf ég aldrei upp stjórnmálaskoðanir mínar því að mér fannst það ekki viðeigandi. Þegar ég svo skipti um starfsvettvang fyrir tæpum 5 árum síðan hellti ég mér út í pólitík.  Undanfarin ár hef ég starfað innan Framsóknarflokksins og verið ánægður með margt þar innanflokks og óánægður með annað, svona eins og gengur.

Undanfarnar vikur hef ég aftur og aftur staðið mig að því að vera misboðið vegna undarlegrar launastefnu sem rekin er í landinu. Á sama tíma og sumir auðgast svo hratt að þeir ná ekki sjálfir að telja saman ríkidæmi sitt eru heilu hópar þjóðfélagsins sem vart eiga til hnífs og skeiðar. Það að launamunur hafi hvergi aukist hraðar í OECD ríkjunum en á Íslandi er nátturulega bara til skammar! Það þarf að fara vestur til Bandaríkjanna til að sjá aðra eins aukningu á launamun.

Á Íslandi er vel menntað fólk sem sinnir ábyrgðarfullu starfi, ss. kennarar og hjúkrunarfólk, og þessum aðilum eru skömmtuð léleg vikulaun auðmanna í landinu. Síðan kemur Davíð Oddsson seðlabankastjóri og segir af mikilli miskunsemi "bankastjóralaunin eru ágæt og nægja mér" og slær sig til riddara fyrir að þyggja ekki eftirlaun ráðherra í ofanálag. Og reyndar finnst mér það mjög virðingarvert af honum því að hann á lagalegt tilkall til þessara peninga. Og það er meginvandinn! Það er ekki hægt að borga t.d. kennurnum mannsæmandi laun, það er ekki hægt að sjá til þess að öryrkjar (sem eru margir hverjir harðduglegt og iðjusamt fólk sem vegna veikinda eða slyss getur ekki borið sig eftir björginni) geti haft ofaní sig á á, en það er hægt að ráðstafa tekjum þjóðfélagsins til að tryggja milljónir til þeirra sem fyrir eiga nóg. Vitiði - mér býður við þessu!

Svo að þá er spurt: Er Theodór Birgisson orðinn kommonisti eða hvað? Spyr sá sem ekki veit.

Njótið þessa góða dags.

Orðlaus....

Þetta hefur ekki gerst í mörg ár! Margir hafa örugglega beðið eftir þessari stund. Og núna er hún upprunninn. Theodór Birgisson er orðlaus!

Ég horfði á formann Samfylkingarinnar í sjónvarpsviðtali í gærkvöldi hjá Stöð 2. Umræðuefnið var ummæli hennar um störf Ríkislögreglustjóra og embætti hans. Konan sló svo úr einu í annað og viðhafði þess háttar pólitíska frasa að mér varð um og ó. Ég ætla ekki að reyna að lýsa skoðun minni á þessi viðtali, því að mig hreinlega skortir orð til þess. Eitt er þó víst að ekki jókst hróður formannsins við þennan afleita málflutning.

Þar sem flest bendir til að Ingbjörg Sólrún verði forsætisráðherra þjóðarinnar við næstu Alþingiskosningar eykst áhugi minn á námi á erlendri grundu til mikilla muna. Með því móti getur maður reynt að gleyma þeim skrípaleika sem konan mun bjóða þjóðinni uppá.

Pólitík - hver skilur hana eiginlega! 

Pólítísk ábyrggð

Fyrir 3 árum komust vísindamenn í Ameríku að því að New Orleans væri dauðagildra. Ef borginn yrði fyrir kröftugum fellibyl væru varnir borgarinnar úr 1 af 3 hugsanlegum leiðum óveðurins ófullnægjandi. Menn vildu að sjálfsögðu lagfæra þetta en alríkisstjórnin í Washington heimilaði ekki fjárveitingar í þau verkefni. Fellibylurinn Katrín kom einmitt úr þessari óvörnu átt með skelfilegum afleiðingum.

Ég er þeirrar skoðunnar að erfitt - ef ekki hreinlega ógerlegt - sé að kenna einhverjum um hvernig fór eða draga menn til ábyrgðar. Atburðurinn er hrikalegar nátturuhamfarir sem kostaði mörg hundruð mannslíf, ef ekki þúsundir.

Mér finnst Georg Bush því frekar grunt þennkjandi þegar hann segist axla pólítíska ábyrgð á því sem fór úrskeiðis í fellibylnum. Með því er að hann að viðurkenna að embætti hans hafi gert mistök sem kostuðu mörg mannslíf. Það er ekki hægt að axla þá ábyrgð öðru vísi en að segja af sér embætti sínu og fela þjóðinni síðan að finna annan mann í sinn stað. Það mun bandaríkjaforseti að alveg örugglega ekki gera í þessu tilfelli. Það er því grátbroslegt að heyra Bush lýsa ábyrgðinni á sínar hendur - en skorast samstundis undan eðlilegum afleiðingum þeirrar ábyrgðar.

Ég er ekki með þessu að segja að Bush hafi brugðist. Það er ekki mitt að dæma um það. Ef hann hins vegar heldur því fram sjálfur verður hann að standa undir þeim dómi. Annars verða seinnitíma yfirlysingar hans jafn innihaldslitlar og þessi er orðin núna.

Þannig sé ég þetta alla vega.

Bensínverðið

Mikið megum við Íslendingar vera fegnir að stjórnvöld eru búin að stöðva ólöglegt samráð Olíufélaganna hér á landi. Annars hefði verið hætt við að öll félögin hefðu hækkað eldsneytisverðið um sömu upphæð á sama tíma. Það hefði aldeilis verið óhagstætt!

Ég veit ekki um ykkur, en mér mislíkar þegar mér er sendur fingurinn með þessum hætti. Þó svo að það sé mér alveg þvert um geð að vitna í umhverfisráðherra Ástralíu þá eiga orðin hans "þeir ættu að skammast sín" vel við í þessu samhengi.

Ég votta öllum vegfarendum samúð mína með hækkanir á eldsneyti!

Samgöngur og peningar

Enginn er tilbúinn til að borga góða og gilda peninga til að komast frá Berlín til Potsdam á einum tíma, ef sá sami kemst ókeypis þangað ríðandi á einum degi.  Kong Wilhelm I Prússakonungur árið 1864, um uppfinningu járnbrautanna.

R-listinn

R-lisitnn er dáin. Blessuð sé minning hans. Heimasíða RVK